บทที่ 102 เสียใจ

“สงสารคุณหย๋านะครับ เธอคงเสียใจมากผมเห็นเธอร้องไห้ตอนเดินกลับไปด้วยครับ” วาลิคยังพูดให้เจ้านายรู้สึกผิดต่อมัสหยาอีกทำให้ลูเซียโนชะงักเมื่อได้ยินสิ่งที่ลูกน้องบอก

“จริงเหรอ ยัยตัวแสบเอ้ยทำอวดเก่งปากดี เฮ้อ..”

“แล้วเราจะกลับอิตาลีกันคืนนี้จริงๆใช่มั้ยครับ” ลูกน้องคนสนิทถามเจ้านายเพราะได้กำหนดกลับไปดูง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ